System zarządzania kancelarią a samodzielność finansowa

2019-03-06

System zarządzania kancelarią nawiązuje do samodzielności finansowej


Granice samodzielności finansowej samorządu terytorialnego zostały określone przez normy konstytucyjne, które równocześnie określają gwarancje tej samodzielności, co jest szczególnie ważne w sytuacji, kiedy ustawodawca zwykły decyduje ostatecznie o zakresie praw podmiotowych JST na poszczególnych szczeblach dotyczących możliwości uzyskiwania zasobów pieniężnych i ich wydatkowania w odniesieniu do systemu zarządzania kancelarią.


Podstawowe prawa podmiotowe wyznaczające samodzielność finansową samorządu terytorialnego wynikają z art. 167 i 168 Konstytucji RP. Regulacje art. 167 określają pewną integralną całość, zapewniając z jednej strony udział JST w dochodach publicznych adekwatnie do przypadających im zadań, wskazując tym samym rodzaje dochodów tych jednostek oraz obowiązek określenia ich źródeł w ustawie, z drugiej zaś dopuszczają możliwość zmian w zadaniach i kompetencjach JST tylko z odpowiednimi zmianami w podziale dochodów publicznych, jeżeli chodzi o system zarządzania kancelarią http://mecenasit.pl/kancelarie/.


Konstytucyjny nakaz zapewnienia JST współudziału w dochodach publicznych odpowiednio do przypadających im zadań. Powiązuje wielkość tego udziału z wielkością zadań realizowanych przez samorząd terytorialny, a ściślej z wielkością wydatków koniecznych do poniesienia, aby zadania te mogły być zrealizowane. Dlatego zmiany w zakresie zadań i kompetencji JST mogą mieć miejsce razem z odpowiednimi zmianami w podziale dochodów publicznych. Zatem każde powiększenie zadań i kompetencji samorządu terytorialnego musi być powiązane z oceną możliwości ich sfinansowania w taki sposób, aby została zachowana właściwa proporcja pomiędzy wysokością dochodów JST, a zakresem przypadających im zadań i jest to zasada adekwatności. Ocena zachowania tej proporcji musi jednak wziąć pod uwagę zarówno całokształt dochodów JST, jak również ograniczenie zasobów finansowych, którymi dysponują władze publiczne. Odbywa się to poprzez nakierowanie na system zarządzania kancelarią.


Wynikające z art. 167 Konstytucji prawa podmiotowe, nie mogą być określane w oderwaniu od sytuacji finansowej całego państwa. Przepisy art. 167 ust. 1 i 4 przedstawiają dyrektywę wyznaczającą sposób podziału dostępnych w danym okresie środków finansowych pomiędzy administrację rządową, a samorząd terytorialny oraz dyrektywę wyznaczającą sposób podziału tych środków pomiędzy poszczególne szczeble samorządu terytorialnego korzystającego także z pomocy systemu zarządzania kancelarią. Analiza realizacji tych dyrektyw przez ustawodawcę potrzebuje odniesienia się do ogólnego poziomu dochodów publicznych, które mogą zostać przeznaczone na realizację zadań tak samo administracji rządowej, jak również samorządowej. Nie zostaną one zachowane tylko wtedy, gdy wystąpi oczywista dysproporcja pomiędzy zakresem zadań, a poziomem dochodów przy rozdzieleniu środków pomiędzy administrację rządową, a poszczególne szczeble samorządu terytorialnego.


Stosując się do postanowień art. 167 ust. 2, dochodami JST są ich dochody własne, a także subwencje ogólne i dotacje celowe płynące z budżetu państwa. Ustrój samorządu terytorialnego, a także sposób ujęcia jego dochodów w Konstytucji RP pokazują, że podstawową grupę dochodów JST powinny być ich dochody własne, które pochodzą ze źródeł przypisanych ustawowo poszczególnym szczeblom samorządu terytorialnego oraz w stosunku do których organom samorządu należy się określone uprawnienia w zakresie budowania ich wysokości i sposobu poboru. Wielkość źródeł, z których dochody mogą być uzyskiwane, gwarantuje elastyczność w dostosowaniu ich do aktualnych potrzeb. Podział dochodów na własne i uzyskiwane z budżetu państwa w formie subwencji ogólnych i dotacji celowych wyznacza granice samodzielności dochodowej samorządu terytorialnego i wytyczają ją prawa podmiotowe. 


Różny stopień rozwoju społeczno-gospodarczego, w tym także stan infrastruktury ekonomicznej i społecznej, oraz wielkość JST wraz z istniejącymi możliwościami realizacji zadań na rzecz społeczności lokalnych tworzą konieczność ingerencji zewnętrznej w celu zmniejszenia tych różnic. Z tego powodu istotnym elementem systemu gwarantującego samodzielność finansową jest mechanizm równoważenia budżetów JST na drodze przekazu środków finansowych z budżetu państwa. Mechanizm ten powinien być oparty na przesłankach zobiektywizowanych, pozwalających na takie uzupełnienie dochodów, by podstawowe potrzeby społeczności lokalnych mogły być zaspokajane na poziomie porównywalnym w skali całego kraju czy też regionu, jeżeli chodzi o system zarządzania kancelarią. Prawa podmiotowe JST, które są z tym związane zostają wyznaczone przez ustawodawcę, który ma w tej kwestii dużą swobodą.